FAQ

meer over zeewaar producten

Waar kan ik jullie producten kopen?

Zeewaar verkoopt onder eigen merk zeewierkruiden bij winkels in Nederland, en als groothandel in bulk aan voedselproducenten, winkeliers en Horeca/chefs. Winkeliers kunnen de Zeewaar Kruiden bestellen bij Zeeuwse Zaken (regio Zeeland) en Voets Specialiteiten. Voor urgente gevallen kun je terecht in onze webshop. Voedselproducenten geintresseerd in bulk leveringen kunnen via de contact pagina een bericht sturen.  Als je consument bent en je wilt weten waar onze producten te koop zijn, kijk dan even op onze facebook pagina. Daar houden we dat zo goed mogelijk bij (veelal bij de Plus, de Deen en de Agrimarkt, naast speciaalzaken en viswinkels). Als je heel enthousiast bent kun je natuurlijk ook in onze webshop terecht.

Kan ik producten in Bulk inkopen?

Zeewaar verkoopt inderdaad ook als groothandel gedroogde wieren aan voedselproducenten, horeca ondernemers, en andere geïnteresseerde partijen. We leveren vanaf 1 KG gedroogd of 100 kg ingevroren:

  • zeesla (gedroogd)
  • royal kombu (gedroogd en ingevroren)
  • altlantische wakame (gedroogd en ingevroren)

De mogelijkheid bestaat om specifieke vlokafmeting af te stemmen. Met vragen over bulk bestellingen kun je terecht bij verkoop@zeewaar.nl

Verkopen jullie ook vers zeewier?

Onze consumentenlijn bestaat uit gedroogde wieren. Dat komt omdat dit de lekkerste smaak oplevert, lang houdbaar blijft, en dezelfde gezonde voedingswaarden geeft als vers zeewier. Want we drogen op lage temperaturen. We verkopen vers/ingevroren zeewier in bulk aan voedselproducenten. Dit is niet altijd het hele jaar beschikbaar (het is de natuur en we werken met de seizoenen), dus ruim van te voren afstemmen is een goed idee.

 

Veruit de meeste vers lijkende zeewierproducten in winkels in NL worden ingevroren ingevlogen uit Azië en hier ontdooid en omverpakt voor de supermarkt. Zodra wij dit vanuit Zeewaar duurzamer kunnen doen, zullen we het natuurlijk doen!

Hoe werkt gedroogd zeewier in jullie nieuwe kruidenproducten?

Het verse zeewier wordt na de oogst direct gedroogd op lage temperatuur. De geconcentreerde vorm blijft daarna over. Gedroogd zeewier is heel licht, en heeft ongeveer 1/10e van haar gewicht verloren na het droogproces. Het heeft ook enorm veel volume. Dus 1 gram gedroogd zeewier past op een eetlepel. 1 gram zeezout past op een halve theelepel.

Wanneer krijgt Zeewaar een duurzaamheid certificaat?

Daar zijn we al jaaaaren mee bezig, helaas. Het laatste antwoord van SKAL in juli 2016 was dit: "As you might know, on the 29th of April 2016 [EU] regulation 2016/673 has been published. This implementing regulation includes changes in organic seaweed and algae production. We are currently studying this new regulations and will start with the development of checklists for algae production in September. I believe it will be possible to certify organic seaweed under this regulation starting in May 2017, but we are still working on the interpretation." Weer een jaar langer wachten! Geen idee waarom het zo lang moet duren voor de duurzame zeewiertelers, vooral omdat wild oogst zeewierproductjes uit het buitenland doodleuk al jaren het biologisch certificaat gebruiken. Zij hoeven kennelijk niet te wachten.

Want ondertussen loopt onduurzaam wild oogst zeewier te pronken met dat groene EU blaadje voor biologische producten.

Op 29 april 2016 kwam de EU uit met verordening 673/2016, welke een aanpassing geeft op EU verorderingen 834/2007 en 889/2008. we proberen het simpel te houden (gelukkig is Jennifer advocaat met een diploma International en European trade & investment law :-). Die twee uit 2007 en 2008 gaan over biologische voedselproductie, maar tot april 2016 werd zeewier expliciet uitgesloten in die verordeningen. Vanaf nu valt zeewier onder "landbouw producten" en daarmee kan het biologisch gecertificeerd worden. Helaas moeten we daar weer heel lang op wachten omdat SKAL volgens eigen zeggen een jaar nodig heeft, maar toch, het begin is er. Het is zelfs zo dat met deze nieuwe verordering, wild oogst zeewier onmiddelijk zou moeten stoppen met het biologisch certificaat. Titel 1 uit 889/2008, Artikel 1.2 zegt namelijk: "The products of hunting and fishing of wild animals shall not be considered as organic production." Dat wordt nu ook van toepassing op zeewier, immers het gaat in deze zin niet zozeer om het woord animals, maar om het woord "wild."

Het ASC and het MSC (beiden certificaten voor duurzame vis) werken voor het eerst samen en wel a/h ontwikkelen van een nieuwe standaard (voor duurzame certificering) die gebruikt kan worden om aan te geven welk zeewier duurzaam is. Wij kijken daar enorm naar uit! Op dat moment zullen producten die het resultaat zijn van onverantwoorde wild oogst goed herkenbaar worden omdat die het certificaat niet krijgen. Ook onduurzame teelt (ver weg van ons) zal beter herkenbaar zijn voor de consument. Maar ook zij vertellen ons dat het wel tot ver in 2017 zal duren voordat deze standaard geimplementeerd kan worden.

Hoe zit het met allergenen?

Wij hanteren het biologische proces bij de verwerking van ons zeewier. Dit betekent o.a. dat we geen verdelgingsmiddelen gebruiken om de kleine garnaaltjes, mosseltjes, of zeepokjes te verwijderen. Zodoende kunnen sporen daarvan in het eindproduct terecht komen. En de EU stelt dat er in dat geval een waarschuwing op het etiket moet staan. Mocht je deze waarschuwing niet aantreffen op andere zeewierproducten, dan kun je er toch niet op vertrouwen dat er ook werkelijk geen allergenen in zitten. Ons onderzoek wijst uit dat er nogal wat ambachtelijke zeewierproducenten zijn die deze waarschuwing vergeten te vermelden. De EU wetgeving op dat onderwerp is in de afgelopen jaren strikter geworden.

meer over Zeewaar

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om zeewier te gaan telen?

Wij (Rebecca en Jennifer) hoorden in 2012 op de radio de term zeewierboerderij en dat vonden we onmiddellijk intrigerend. Al snel bleek dat er geen zeewierboerderij bestond in Nederland. Na wat meer onderzoek concludeerden we dat het concept briljant was. De bevolking neemt toe, en iedereen heeft gezond voedsel nodig. In Azië eten ze al honderden jaren zeewier, in dezelfde hoeveelheden als wij in Europa groenten eten. Dan moet het dus wel lekker zijn. Veel wieren hebben een hoog eiwitgehalte, en daarnaast ook veel vitaminen, mineralen, en spoorelementen. Dus het was ook nog eens gezond!

Hoe hebben jullie Zeewaar gefinancierd?

Eigen kapitaal, investeerders, en een subsidie hebben het bedrijf gefinancierd. Door eerst op test afmeting te starten in de Oosterschelde, en het zeewierteelt vak zelf te leren, konden we de juiste investeringen op het juiste moment maken. De komende jaren zal Zeewaar verder investeren om aan de toenemende vraag uit de markt te blijven voldoen.

Wat is jullie professionele achtergrond?

Jennifer Breaton is geboren op Long Island in de VS waar ze ook studeerde. Daarna verhuisde ze naar New York City en managede o.a. het celebrity restaurant Orso. Ze ging terug naar de Universiteit en werd advocaat. Later kwam ze naar Nederland en behaalde aan de UvA een LLM diploma in International and European Trade & Investment Law. Ze is een van de twee oprichters van Zeewaar.
Rebecca Wiering komt uit Bergen NH, studeerde Communicatie in Amsterdam en heeft 20+ jaar internationale marketing ervaring op het vlak van FMCG. Ze heeft 6 jaar in New York City gewerkt bij o.a. Saatchi & Saatchi en eenmaal terug in Nederland werkte ze bij DDB, Philips en Heineken. Ze is een van de twee oprichters van Zeewaar.
 

Zijn jullie de eerste zeewierboederij in Nederland?

Op 4 juli 2013 lanceerde Zeewaar B.V. de eerste commercieel opererende zeewierboerderij in Nederland. Vanaf die dag werd er als een dolle geteeld, geoogst, verwerkt, verpakt en verkocht onder het merk Zeewaar. Dat maakt Zeewaar de eerste Nederlandse zeewierboerderij. En daarmee hadden we een primeur waar we altijd trots op zullen zijn.  

Hoeveel telen jullie per jaar?

Omdat zeewierteelt nog erg nieuw is in Europa, worden er verschillende, en soms verwarrende, termen gebruikt. Ten eerste kun je kiezen tussen nat gewicht en droog gewicht. Je kunt je geteelde opbrengst vertalen als KG per hectare, per kubieke meter, of per meter lijn. Omdat informatie over onze opbrengst concurrentie gevoelig is, doen we daar geen exacte uitspraken over. Wat we wel kunnen delen is dat we vele tonnen (ofwel, vele duizenden kilo's) per jaar telen in nat gewicht. En dat zal in de komende jaren zal worden uitgebreid.

 

Werkt Zeewaar met studenten?

We werken op twee manieren met het Onderwijs. We werken met Middelbaar Onderwijs via docenten, die voor een klas of een jaar iets met het onderwerp zeewier willen doen. Hierbij geven we voorrang aan zeewier in de context van voedsel. We werken ook met individuele studenten op MBO, HBO, en Universitair niveau, als het om stages gaat van minimaal 8 weken.

Werkt Zeewaar met Kennisinstituten?

Zeewaar werkt o.a. met WUR/PRI en het NIOZ. Maar ook Imares, TNO, Deltares, Marin en ECN zijn betrokken geraakt bij zeewier vraagstukken waardoor we elkaar regelmatig tegenkomen en wellicht met elkaar gaan werken.

Heeft Zeewaar een vergunning om te telen?

Ja. In 2013 hebben we van RWS de vergunning gekregen om duurzaam inheemse wieren te gaan telen in de Oosterschelde. Die vergunning blijft altijd geldig. Ieder jaar krijgen we een brief van het ministerie waarin gevraagd wordt of we de vergunning willen verlengen. Het antwoord is ieder jaar Ja!

Verzorgt Zeewaar ook rondleidingen?

Helaas is onze bedrijf nog niet zo opgezet dat we dit kunnen uitvoeren. We krijgen wel erg veel verzoeken voor een bezoek. Vandaar dat we moeten aangeven dat we tot nader orde nog geen rondleidingen of bezoeken kunnen boeken. We werken er wel aan om dit in de toekomst mogelijk te maken, want de groepen die we op bezoek hebben gehad waren ontzettend leuk om te ontmoeten!

meer over duurzaam telen

Welke soorten teelt Zeewaar?

Zeewaar teelt op duurzame wijze de zeewier types die aan deze criteria voldoen:

  • Inheems wieren – en dus goedgekeurd door natuurbeschermingswet 1998 Nederland (en ook het ministerie van Economische Zaken)
  • Wieren met een protocol voor het maken van het startmateriaal, de baby’s
  • Wieren die goed groeien in ons klimaat en in de Oosterschelde
  • Wieren die zich goed lenen voor voedsel doeleinden (lekker zijn!)
  • Wieren die te telen zijn in een rendabel model

Na twee jaar testen met verschillende soorten, hebben we ons gespecialiseerd in het bruinwier Royal Kombu (Saccharina latissima), ook wel Kelp genoemd en daarnaast in het groenwier Zeesla (Ulva lactuca). Nu kunnen we in Nederland niet ieder type telen, want ons water is te koud voor sommige soorten en te warm voor andere soorten. Vandaar dat we samenwerken met andere duurzame telers en met elkaar ervoor zorgen dat er meer en meer duurzaam geteeld zeewier van de beste kwaliteit beschikbaar wordt in Europa. In de komende jaren zullen we ook experimenteren met andere wieren, zoals roodwier.

Oogsten jullie het hele jaar door?

Zeewier groeit in seizoenen. Ieder seizoen heeft andere zeewieren. Wij noemen ze bijvoorbeeld winterwieren en zomerwieren. Maar in andere landen heb je ook herfstwieren en lentewieren. Ons klimaat werkt heel goed voor de winterwieren. Dat zijn de bruinwieren zoals Royal Kombu, en deze worden in de herfst aangeplant, en groeien over de winter uit tot een prachtige oogst. Daarom is de Grote Oogst in de lente of vroege zomer van het jaar erop. In een paar maanden is de oogst klus geklaard. Hoe kouder de winter hoe beter de oogst.

Zijn jullie de enige duurzame telers in de wereld?

Nee, gelukkig niet! In Noord Amerika en Europa zijn in de afgelopen jaren op test afmeting enkele duurzame teelt initiatieven gelanceerd. De projecten die het hebben overleefd zijn allen kleinschalig opgestart. Na het opdoen van kennis en ervaring worden uitgroeiplannen gemaakt. We delen allen vergelijkbare ervaringen, en wisselen deze uit om elkaar verder te helpen. Zeewaar is vooralsnog wel de enige zeewierteler in de Oosterschelde en in Nederland als geheel.

Telen jullie ook voor andere doeleinden dan voedsel?

Onze ervaring en die van onze collega's in het buitenland leert dat de investeringen in de opzet van duurzame zeewierproductie in Europa dusdanig hoog liggen, dat alleen voedsel (en cosmetica) voldoende omzet oplevert. Dat wordt ook weer terug geinvesteerd om de volumes te laten groeien over de komende jaren. Een aantal partijen in Europa voert experimenten uit met teelt voor andere doeleinden, maar die komen tot op heden niet verder dan experimenten. Dat neemt echter niet weg dat zeewier voor veel verschillende doeleinden erg interessant kan zijn. Onze verwachting is dan ook dat met de jaren de kostprijs van duurzaam geteeld zeewier lager zal worden, waardoor het ook voor commodity toepassingen kan worden gebruikt.

Wat is het verschil tussen de Europese wieren op de markt?

Tot Zeewaar op de markt kwam met de Zeewaar kruidenlijn, bestonden er geen zeewierproducten die 100% duurzaam waren geteeld in Europa. De Europese zeewierproducten waren het resultaat van wild oogst. Maar dat is nu in verandering, want de hogere kwaliteit van geteeld zeewier maakt indruk op de professionele markt. Voor voedselbedrijven is duurzaam geteeld zeewier een betere optie omdat de kwaliteit en de levering garanties vele malen beter zijn dan wild geoogst wier. En voor consumenten is het goed om te weten dat duurzaam geteeld zeewier de best traceerbare en milieuvriendelijke optie is, vooral bij de toenemende vraag die we nu ervaren. Ten slotte is het gewoon lekkerder omdat telers jonge wieren mogen oogsten en wild oogsters alleen oude wieren die dan te vaak taai en vissig smaken.

Is Zeewaar betrokken bij de experimenten op de Noordzee?

Op het moment bestaat er geen zeewierboerderij op de Noordzee. Wel zijn enkele experimenten gelanceerd sinds 2012. Zeewaar kent de initiatiefnemers en werkt met enkele partijen die betrokken waren bij deze experimenten. Uit hun ervaring wordt duidelijk dat de uitdagingen al jarenlang dusdanig groot zijn dat een fase verder dan experimenteren nog niet haalbaar is.

Niet alleen is de Noordzee ontzettend ruig in de seizoenen dat er op het water gewerkt moet worden, het is ook lang niet zo schoon als de Oosterschelde. Dat betekent dat toekomstig Noordzee zeewier duurder en tegelijkertijd van lagere kwaliteit zal zijn dan wat we in de Oosterschelde kunnen telen.

Zodra dit alles opgelost wordt heeft Zeewaar interesse in teelt op de Noordzee. Tot die tijd werken we door aan de innovatie en de opbouw van de zeewierproductieketen in Nederland vanuit de Oosterschelde. We ontwikkelen de teelt, verwerking, verpakking, product ontwikkeling, alsook de benodigde marketing en voorlichting strategie om zeewier populair te maken als onderdeel van ons Europese menu.

 

Wat is het verschil tussen inheems, niet inheems en invasief?

Er bestaat een lijst, in beheer van het Ministerie van Economische Zaken, waarop staat welke soorten inheems zijn in Nederland, en welke niet. Dit wordt verder onderverdeeld per water oppervlak. Zo zijn er soorten inheems aan de Noordzee, die niet zo geregistreerd staan voor de Oosterschelde. Het is dus ooit in kaart gebracht. Maar het blijft een beetje vaag, want zeewier trekt, en reist mee met boten van continent naar continent. Dat is altijd al zo geweest. Dus het is moeilijk objectief vast te stellen wat het moment was waarop we konden bekijken wat er historisch gezien, van nature aanwezig was in onze wateren, en wat niet. Maar die lijst bestaat en Wakame (Undaria pinnatifida) staat er bijvoorbeeld op als mogelijk invasief. Dat zijn die groene zeewierdraadjes die je bij de Japanner krijgt, maar ook al bij bijna alle supermarkten kunt vinden in het vis schap. Dat komt uit Azië en niet uit Nederland. Invasief betekent dat het een soort is die andere soorten bedreigt, vaak vanwege een niet te stoppen toename in volume of hoeveelheid. Invasieve soorten en niet- inheemse soorten mogen niet geteeld worden. Deze regel geldt voor alle Natura 2000 gebieden in Europa.

Wat is het verschil in opbrengst tussen duurzame teelt en onduurzame teelt?

Het werkt hetzelfde als in biologische versus niet biologische landbouw: biologische methoden leiden tot minder kilo’s, of tot hogere kosten om dezelfde kilo’s te blijven telen. Hoe dan ook is biologisch bijna altijd duurder in productiekosten. Zo werkt het ook met zeewier. Volgens data van de Franse zeewierautoriteit CEVA, is de opbrengst in China van zeewier dat geteeld wordt met vervuilende meststoffen in zee 125.000 kg vers gewicht per hectare per jaar (ofwel 12.500 kg droog per jaar), en zonder die meststoffen is het 30.000 kg vers gewicht per hectare per jaar (ofwel 3.000 kg droog per jaar). Dus door duurzaam te telen hebben ze in Azie ruim 4 keer minder kg opbrengst vs. onduurzame teelt in Azië. Hoe de volumes zich gaan ontwikkelen in de EU is een kwestie van tijd en geduld.

meer over wereldproductie

Wat is schadelijker: onduurzame Aziatische teelt of EU wild oogst?

Dit vraagt om perspectief. Cijfers zijn altijd het duidelijkst. We geven antwoord met behulp van data an de FAO, de Fishery and Agriculture Organization van de Verenigde Naties die de zeewierindustrie bijhoudt, en data van CEVA, het overkoepelende Franse orgaan voor de zeewierindustrie die de zeewierindustrie in de EU bijhoudt.

 

99% van alle zeewier is afkomstig uit Azie. In Azie is China de grootste producent (58% van alle zeewier). Wetenschappers over de hele wereld geven aan dat in China en de omringende landen, grote hoeveelheden mest wordt gebruikt in zee om het zeewier harder te laten groeien, EN dat massa plantages de meest gangbare vorm is. Massa teelt en mest in zee doet enorm veel schade aan het ecosysteem. Een ander probleem is dat het merendeel van het zeewater in Azia vervuild is, bijvoorbeeld met zware metalen. Bewijzen hiervoor zijn moeilijk te vinden, helaas, want dat houden ze vooral in China geheim. De problemen daar zijn nu niet zo 1 2 3 op te lossen. De overheden in Azie gaan idealiter snel beleid ontwikkelen om die sector "schoon" en duurzaam te maken.

 

Wij vinden dit een groot probleem en onze handen jeuken om er iets aan te doen. Maar voordat we die richting opgaan...

 

Terug naar de cijfers en dit maal de data mbt de EU.

Ongeveer 1% van de wereldproductie van zeewier komt uit de EU. Maar dan gaat het wel om honderden miljoenen kilo's, dus het is niet peanuts. En daarvan is maar liefst 99,7% het resultaat van wild oogst. Daar ligt dus een veel groter en serieuzer probleem voor ons allen in de EU, dan de situatie in Azie. Voordat Azie onduurzame praktijken ging toepassen in de zeewierteelt, deden ze het helemaal goed. Zeewier was populiar op het menu en ze haalden het uit de vrije natuur. Periode 1800 en begin 1900. Totdat de vraag groter werd dan de natuurlijke bestanden aan konden, en toen gingen ze in de jaren 60 (vorige eeuw) zeewier telen. Goed idee van ze.

 

In de EU zijn we enorm eigenwijs. We pretenderen zoveel te weten van duurzaamheid, maar ondertussen leunt de EU op de meest foute praktijk die de wereld kent: steeds grotere hoeveelheden natuurlijke bestanden  verwijderen uit de natuur. In dit geval zeewier. Na ons de zondvloed. Die gedachte overheerst bij de bedrijven die erachter zitten want wij weten uit ervaring dat zodra je je verdiept in de wereld van zeewier, je vrijwel direct informatie aantreft over hoe schadelijk wild oogst praktijken zijn. Als een bedrijf massaal bossen gaat kappen, lukraak door heel NL, dan komen we met zijn allen direct in opstand. Amsterdamse Bos. Weg. De Veluwe. Weg. Dat laten we niet gebeuren natuurlijk, want bomen betekenen leven. Zuurstof. Een levende planeet.

 

We hebben nieuws: zeewieren zijn de bomen onder water. Alle functies die bomen vervullen op land, dat is precies wat zeewier doet in zee. Zuurstof creeren, c02 opnemen, water filteren, kusten beschermen tegen erosie, en kraamkamer voor het leven in zee. Zeewier is net zo belangrijk als het Amazone woud. Dus waarom doen we niets om wildoogsten te stoppen in de EU? Omdat de schade onder water onzichtbaar is. Een omgehakt bos is een litteken op de aarde waar we onmiddelijk iets aan willen doen. Een omgehakt zeewierwoud onder water is onzichtbaar.

 

Wat is schadelijker? Zeewaar vindt de belangrijkste taak om massa-zeewieroogst terug te dringen in de EU en dit te vervangen met duurzaam geteelde wieren. In de EU staan we nu waar Azie stond in de jaren 60: een te grote, en almaar groeiende vraag naar zeewier en natuurlijke bestanden die in gevaar komen als die nog langer weggehakt worden om aan die vraag te voldoen. Duurzame teelt van zeewier is het enige juiste antwoord op die marktvraag. Dan hebben we geleerd van wat er fout is gegaan in de voedselproductie over de afgelopen decennia. Zeewiertelen ipv Zeewierstelen. Zeewierboeren ipv Zeewierboeven. Appeltje. Zeewierboerder-eitje :-).

 

Wat er precies mis kan gaan lees je (o.a.) hier http://www.scientificamerican.com/article/help-for-kelp-seaweed-slashers-see-harvesting-cuts-coming/

http://www.nature.com/news/lab-staple-agar-hit-by-seaweed-shortage-1.18970

Waarom kan wild oogsten het milieu bedreigen?

Omdat wildoogsten te vaak leidt tot overoogsten en de natuur de zeewierbestanden hard nodig heeft om de fragiele balans in stand te houden. Zeewier is in zee wat bomen zijn op land. Zie de vraag hierboven. Onontbeerlijk dus. Zelfs in landen met zeewier-wildoogst-quota (maxima) leidt wildoogst al tot het verdwijnen van zeewiersoorten. In Ierland heeft de overheid nog geen quota's ingesteld omdat ze tot nu toe weinig zeewier clandizie hadden. Maar nu zie je dat het juist daar misgaat, en wel in Natura 2000 gebieden. Het bewijs dat wild oogsten te vaak leidt tot Overoogsten is te vinden in een groot aantal FAO publicaties en ook in die van andere authoriteiten. In Chili zijn ze daarentegen wel goed bezig. Daar is het wildoogsten van zeewier compleet verboden. Dat is nota bene een grote speler in het zeewierveld. Maar de hele industrie in Chili was gebaseerd op een almaar groeiende hoeveelheid kleine wild oogsters. Ten koste van het milieu. http://www.mo.be/nieuws/zeewier-booming-business-chili

 

 

Het is heel simpel. We hebben het hier niet over kleinschalige ambachtelijke productjes in een paar speciaalzaken langs de kust. Maar zelfs bij dat soort leuke bedrijfjes bestaat de verleiding om die kleine wildoogst hoeveelheden drastisch op te schalen als de vraag gaat groeien.

 

De term "opschalen" wordt constant gebruikt als je een bedrijf start. Banken, investeerders. Ze willen natuurlijk allemaal weten hoe snel je gaat groeien. In het geval van zeewier in de EU, zie je nu een splitsing. Ofwel het wordt duurzaam geteeld, en dit wordt uitgebreid. Clean story. Ofwel wild oogst praktijken raken door de dolle. De kleine ambachtelijke zeewier wildoogster in de EU gaat over tot de aanschaf van grof geschut. Een bootje van een paar meter wordt een boot van 30 meter, en dat wordt een karavaan van 100 boten. Een zakmesje om zeewier los te snijden bij laag tij wordt een machine die massa's zeewier volledig automatisch uit zee trekt of snijdt tijdens hoog en laag tij. En een eenzame wild oogster langs een rotsige kust heeft er opeens 2.000 collega's bij.

 

In Ierland heeft gebrek aan regelgeving geleid tot een situatie waarbij drommen wildoogsters massaal afstormen op een en hetzelfde soort zeewier dat daar sinds heugenis in alle rust groeit in natuurparken. Meest recentelijk gaat het over Zeespagetti, maar over 2 jaar kan het om een ander type zeewier gaan, afhankelijk van wat dan hot & trendy is. Dit is een van de voorbeelden van kleine bedrijfjes die grote plannen hebben maar niet hebben uitgedacht hoe ze duurzaam te werk kunnen gaan. De Ierse natuurbescherming is in ieder geval tegen: "The National Parks and Wildlife Service has expressed a negative opinion on the removal of seaweed from the marine ecosystem, specifically “that such activities are not compatible with the conservation objectives of, and should not be permitted in Natura 2000 sites”. Zie pagina 6 van http://www.seaweed.ie/irish_seaweed_contacts/doc/Filieres_12p_UK.pdf

 

Juist omdat we steeds meer voorbeelden aantreffen van Overharvesting, roepen wij de overheden in Europa op om dit te voorkomen met regelgeving. Minimaal is de invoering van quota daar waar wild oogst wordt toegestaan, en onafhankelijk marine biologish toezicht om de natuurlijke bestanden in kaart te brengen en op peil te houden.

 

Maar we wachten daar natuurlijk niet op en zullen zelf het goede voorbeeld blijven geven: duurzame teelt van overheerlijke zeewiersoorten in schoon EU water! Ieder bedrijf dat serieus met zeewier aan de slag wilt, is welkom om met ons te komen praten over onze  teelt opzet.

meer over zeewier

Zijn er gevaarlijke zeewiersoorten uit zee, zoals de blauwalg uit zoet water?

Er bestaan duizenden zeewiersoorten en niet allen zijn getest. Maar vooralsnog is er geen enkele soort gevonden die giftig is. Hoewel je bij de soort Hijiki, ofwel Japans Bessenwier, ook wel Zeeuws Bessenwier genoemd, wel op moet passen. Als enige zeewiersoort heeft dit van nature een te hoog gehalte anorganisch arsenicum wat kankerverwekkend is. Hijiki komt oorspronkelijk uit Japan en drijft in grote hoeveelheden in de Oosterschele. Er is zoveel van in de Oosterschelde, drijvend aan de oppervlakte, dat de verleiding groot kan zijn voor een leek om dat op te vissen en het te verkopen als een Zeeuwse delicatesse. Maar dat kan alleen als de verkoper echt goed weten hoe je dit type verwerkt om van die anorganische arsenicum af te komen.

Welke rol speelt de radioactiviteit van Fukushima in Japan?

Ten eerste neemt zeewier bijna alles op uit het water waarin het leeft. Dus als het in radioactief water hangt, neemt het dit gif ook op. Veel overheden, ook buiten Japan, doen nog steeds erg vaag over de feiten rond Fukushima. Maar er is gelukkig steeds meer informatie via de media en Greenpeace naar buiten gekomen. De kerncentrale in Fukushima, Japan, explodeerde in 2011 na een tsunami. Het duurde jaren voordat de Japanse overheid toegaf dat grote hoeveelheden giftig radioactief water dagelijks uit scheuren in de centrale de zee in lekte. En het blijft lekken. De laatste lekkage was op 20 februari 2015:  http://www.huffingtonpost.com/2014/02/20/new-radioactive-leak-fukushima_n_4822299.html

 

In Japan en de omringende landen wordt desondanks nog steeds en weer zeewier geteeld en dit ligt in onze winkels. Op Google Earth zie je binnen 100 km afstand van Fukushima zeewierboerderijen liggen in Ishinomaki Bay, een gebied dat bekend staat om zeewierteelt. De aanhoudende lekkages in zee maken dat een slecht idee. We zijn bij Zeewaar niet zo van de paranoia maar na alles wat we over dit onderwerp gelezen hebben, zeggen we beter voorkomen dan genezen. Hier links naar meer feiten en achtergrond informatie.

2011 - Greenpeace vindt radioactieve besmetting van zeeleven bij Fukushima http://www.greenpeace.nl/press/Persberichten-2011/Greenpeace-vindt-radioactieve-besmetting-van-zeeleven-bij-Fukushima-/

2011 - Radioactief besmet zeewier voor de kust van Fukushima http://www.greenpeace.nl/Nieuws_2011/Radioactief-besmet-zeewier-voor-de-kust-van-Fukushima/

2013 - Japanese Seaweed Radiation Doubles http://www.enviroreporter.com/2012/04/japanese-seaweed-radiation-doubles/all/1/

2015 - Fukushima world’s radiation nightmare http://thewatchers.adorraeli.com/2015/03/05/fukushima-worlds-radiation-nightmare/

Is zeewier uit Azie gezond?

Ga er voor de zekerheid vanuit dat dit niet zo is. Azië produceert 99% van alle zeewier wereldwijd. En juist daar is het zeewater zwaar vervuild, met o.a. zware metalen, zoals kwik, lood, en cadmium. Het is echter moeilijk om hier correct onderbouwde uitspraken over te doen. Als we feiten proberen te vinden in wetenschappelijke studies, dan zijn die onvindbaar. China is de grootste producent ter wereld en dat feit is bevestigd door de FAO, maar geintresseerde journalisten en wetenschappers krijgen geen toegang tot cijfers of data. Traceerbaarheid van Aziatisch zeewier is dus een serieus probleem. Dit wordt verder geillustreerd als je met Google Earth de Yellow Sea bekijkt. Je zult geen enkele zeewierboerderij zien. Alsof ze niet bestaan. Terwijl juist die zee helemaal vol ligt met massa boerderijen die zeewier telen.

Dit artikel (http://www.scmp.com/news/china/article/1284156/cause-qingdaos-green-tide-algae-mystery)  beschrijft hoe groot de zeewierteelt industrie is in de zee bij de plaats Quingdao, in de Yellow Sea. Daardoor zou je kunnen verwachten dat je die zeewierboerderijen ziet liggen met Google Earth. Maar ze zijn niet te vinden. Als je daarentegen met Google Earth inzoomt op 100-50 meter van onze Jacobahaven in Zeeland, of op de oostkust van Japan, dan zie je direct de boeien op het water liggen.

Voedselbedrijven in Nederland waarmee Zeewaar spreekt over het toepassen van zeewier in voedselproducten, hebben bevestigd dat hun eigen laboratoriumtesten laten ziet dat zeewier uit Azië te hoge gehalte zware metalen heeft. Het kan zijn dat er uitzonderingen bestaan in Azie, maar daar is ook niets verifieerbaars over bekend.

Ze zeggen dat ik het al iedere dag eet. Waarom ben ik dan niet supergezond?

We worden met zijn allen regelmatig verrast door artikelen waarin staat dat we allang zeewier eten. Iedere dag zelfs! Want het zit in chocolademelk, ijs, tandpasta, ketchup, pudding, en nog veel meer. Dat klopt, maar in al deze producten is zeewier een functioneel bind- of geleermiddel. Het houdt de pudding stijf. That’s it. Dus alles dat gezond was aan het geoogste zeewier is er in de fabriek uitgehaald om dit functionele goedje te maken. Er zit geen greintje gezondheid meer in. Vooral zonde is dat slechts 50% van het zeewier gebruikt wordt in deze praktijk. De rest wordt als afval weggegooid.  Om de vitaminen binnen te krijgen en de smaak te ervaren kun je de echte wieren proberen. Bij duurzaam geteelde wieren wordt 99% van alle zeewier gebruikt in het eindproduct.

Hoe zit het met zware metalen?

Inderdaad, veel wateroppervlakten nabij land waar ook industrie plaatsvindt, of simpelweg boeren bedrijven liggen, is vervuild met o.a. zware metalen. Zeewier neemt bijna alles op uit het water waarin het leeft, dus ook zware metalen. Dit is waar voor de hele planeet, maar in sommige gebieden is wel erg veel vervuiling. Wetgeving over wat toelaatbaar is in voedsel verschilt per continent en ook weleens per land. In de EU werd zeewier tot recentelijk niet als voedsel gezien, en daarom stonden er geen limieten aangegeven.

Wij laten onze wieren testen op alle mogelijke zware metalen die in het zeewier kunnen zitten vanwege de locatie waar het groeit (Oosterschelde). Die lijst is gelukkig kort want de Oosterschelde is een Natuurpark dat goed wordt beschermd tegen afvalstromen uit de industrie, de landbouw, tuinbouw en veeteelt. Er bestaan vanuit de EU geen normen of limieten voor zware metalen in zeewierproducten omdat de EU simpelweg niet aan zeewier dacht als consumptiemiddel toen die verordeningen werden opgesteld. Er zijn wel limieten voor de reguliere voedselproducten. Zeewaar houdt daarom de normen van vis aan, ook al weten we dat mensen meer vis per maaltijd eten dan zeewier. Daarmee houden we het extra veilig. Bij iedere test zitten we ruim onder de normen die de EU stelt voor vis, schelp- en schaaldieren.

Wat is het verschil tussen zeewier en zeekraal/lamsoor?

Zeewier groeit in zee en heeft daardoor betere voedingswaarden dan de zandwieren zeekraal en lamsoor. Deze laatste twee groeien in de natuur op zandbanken en krijgen bij hoog tij zeewater binnen. Wij vinden ze overheerlijk! Het wordt in Nederland nu voornamelijk geteeld op zand percelen, omdat er te weinig natuurlijke bestanden over waren op zandbanken om wild oogst toe te laten voor commerciële doeleinden. Teelt vindt plaats op verzilte gronden, waarbij irrigatie met zout water een belangrijke rol speelt. Aangezien we aardig wat verzilte grond hebben in de kustgebieden van Nederland, is dit een mooie ontwikkeling want nu kunnen we iets met die grond. Dit is ook weer omstreden, want er zijn mensen die vinden dat we hoe dan ook het zoute water buiten onze dijken moeten houden. Zeekraal is net als zeewier een seizoen gewas en groeit in Nederland in de 3 zomermaanden. Het zeekraal dat je daarbuiten op onze markt vindt, komt uit Frankrijk, Israël, en Mexico.

Zeewaar De eerste zeewierboerderij van Nederland.